02
Satelitarne zdjęcia dla rolnictwa
Czwartek, kwiecień 2. 2009Szczególnie interesujący jest sposób, w jaki na zdjęciach w podczerwieni odwzorowuje się roślinność. Na obrazach pozytywowych ma ona bardzo jasny ton, dzięki czemu, mając do dyspozycji obrazy w pozostałych przedziałach spektralnych (tzw. wyciągi spektralne), można bardzo dokładnie wyznaczyć powierzchnie zajęte przez roślinność (z wyjątkiem drzew iglastych). Nie jest dotychczas zrozumiałe, skąd bierze się ten jasny ton roślinności na zdjęciach w podczerwieni.
Najprawdopodobniej zjawisko to jest wywołane szczególną reakcją chlorofilu na promieniowanie podczerwone. Fotografia w bliskiej podczerwieni, wykonywana na specjalnych filmach barwnych (są to tzw. filmy spektrostrefowe, o fałszywych barwach), znalazła szerokie zastosowanie w badaniach szaty roślinnej. Dzięki różnicom w zdolności odbijania promieniowania podczerwonego przez drzewa liściaste i iglaste, fotografia spektrostrefowa znakomicie ułatwia wyznaczenie granic między tymi dwoma rodzajami drzewostanów. Drzewa liściaste na filmie spektrostrefowym mają barwy ciepłe (czerwona, pomarańczowa), a iglaste — zimne (fioletowa, niebieska, zielona). Ta sama właściwość, zróżnicowanie wielkości odbicia promieniowania podczerwonego, ułatwia ocenę stanu zdrowia roślin.
W epoce „przedsatelitarnej” wykorzystanie fotografii do celów gospodarki rolnej ograniczało się do tradycyjnej fotografii panchromatycznej. Głównymi cechami rozpoznawczymi obiektów były więc: struktura upraw, ton, kształt, wielkość oraz tekstura. Odczytanie i interpretacja tych cech umożliwiały prześledzenie zmian związanych z uprawą gleby, rozwojem za siewów, płodozmianem i przedsięwzięciami melioracyjnymi.
Brak komentarzy.


Dodaj swój komentarz: