Iridium
kwi
02

Satelitarne zdjęcia dla rolnictwa

Czwartek, kwiecień 2. 2009

Szczególnie interesujący jest sposób, w jaki na zdjęciach w podczerwieni odwzorowuje się roślinność. Na obrazach pozytywowych ma ona bardzo jasny ton, dzięki czemu, mając do dyspozycji obrazy w pozosta­łych przedziałach spektralnych (tzw. wyciągi spektral­ne), można bardzo dokładnie wyznaczyć powierzchnie zajęte przez roślinność (z wyjątkiem drzew iglastych). Nie jest dotychczas zrozumiałe, skąd bierze się ten jasny ton roślinności na zdjęciach w podczerwieni.

Najprawdopodobniej zjawisko to jest wywołane szcze­gólną reakcją chlorofilu na promieniowanie podczer­wone. Fotografia w bliskiej podczerwieni, wykonywana na specjalnych filmach barwnych (są to tzw. filmy spektrostrefowe, o fałszywych barwach), znalazła sze­rokie zastosowanie w badaniach szaty roślinnej. Dzięki różnicom w zdolności odbijania promieniowania podczerwonego przez drzewa liściaste i iglaste, fotografia spektrostrefowa znakomicie ułatwia wyznaczenie granic między tymi dwoma rodzajami drzewostanów. Drzewa liściaste na filmie spektrostrefowym mają barwy ciepłe (czerwona, pomarańczowa), a iglaste — zim­ne (fioletowa, niebieska, zielona). Ta sama właściwość, zróżnicowanie wielkości odbicia promieniowania podczerwonego, ułatwia ocenę stanu zdrowia roślin.

W epoce „przedsatelitarnej” wykorzystanie fotografii do celów gospodarki rolnej ograniczało się do trady­cyjnej fotografii panchromatycznej. Głównymi cechami rozpoznawczymi obiektów były więc: struktura upraw, ton, kształt, wielkość oraz tekstura. Odczytanie i interpretacja tych cech umożliwiały prześledze­nie zmian związanych z uprawą gleby, rozwojem za siewów, płodozmianem i przedsięwzięciami meliora­cyjnymi.

Aktualna ocena artykułu: 0
Oceń wpis: 5 4 3 2 1

Dodaj swój komentarz:

Tytuł:
Autor:
Treść
Przepisz kod z obrazka: Token

Brak komentarzy.